Nie mam już innych możliwości ani też innego schronienia dla siebie i przed sobą.

Uciekałem i cierpiałem dopóki nie podzieliłem się swoimi tajemnicami.

Tutaj czuje się bezpiecznie.

Boję się być poznanym. Wiem jednak, że nigdy nie uzyskam pomocy, gdy nie będę szczery.

W tym miejscu mogę zobaczyć siebie jak w zwierciadle.

Tutaj z pomocą przyjaciół mogę ujrzeć siebie. Nie jako giganta z moich snów, ani też nie jako Karła z moich strachów, ale jako część społeczności wraz z moim w niej udziałem.

Zapuszczając korzenie w tym domu mogę wzrastać nie czując się już samotnie, lecz potrzebny dla siebie i innych."